filosofie of therapie?

De filosofisch practicus is geen psychotherapeut, maar filosofische gesprekken kunnen een goed alternatief of aanvulling zijn voor therapie. Tijdens filosofische gesprekken kan de vraag aan de orde komen over de betekenis van patronen in iemands leven. Vaak levert dat onverwachte nieuwe inzichten op.

Je staat bijvoorbeeld voor de beslissing ontslag te nemen of te blijven in een baan waar je niet tot je recht komt. Je hebt last van sombere gedachten hebt het gevoel geen erkenning te krijgen van je baas. De interessante vraag is dan of dat een gevoel is of de werkelijkheid. Het antwoord blijkt minder interessant dan de vragen die dat weer oproept. Je herkent dat gevoel van eerdere situaties, in je vriendenkring, op school of thuis. Door die nieuwe vragen te onderzoeken kun je tot het inzicht komen dat de vraag niet is: ontslag nemen of doorgaan? maar: heb ik erkenning nodig van mijn baas en mijn collega’s? en: wat is erkenning?

Soms is het beter dat een bezoeker eerst een traject volgt bij een psychotherapeut of andere ggz-hulpverlener. Tijdens het kennismakingsgesprek blijkt dan dat het psychisch ongemak een filosofische denkhouding teveel in de weg staat. Na afsluiting van dat traject kan een serie filosofische gesprekken zinvol zijn.

Plato not Prozac. Filosofie of therapieNiettemin lenen problemen als somberheid, depressie, burn-out, werkdruk, een negatief zelfbeeld, angsten of ziekte zich heel goed voor gesprekken in de filosofische praktijk. Dit soort psychische klachten wordt niet alleen veroorzaakt door chemische stofjes in het brein, maar heeft ook een betekenis. In de spreekkamer vragen we door over de betekenis van die klachten.

Door zo te werken ben ik geen therapeut maar een pedagoog. Het gaat er om dat mijn bezoeker in de loop van een reeks gesprekken een filosofische levenshouding aanneemt: zorgvuldig en netjes leert denken door de juiste vragen te stellen.

>> lees verder vraag of oplossing?

>> of lees pagina jongeren