vraag of oplossing?

Filosofisch practici werken niet oplossinggericht. Het gaat ons niet om de antwoorden op vragen of de oplossing van een probleem. Onze werkwijze is erop gericht dat de bezoeker een filosofische denkhouding aanneemt.

Oplossingen voor problemen zien we als ‘bijvangst’. We gooien ze niet overboord en doen er ons voordeel mee, maar het is niet waar we op uit zijn.

Antwoorden en oplossingen hebben maar een beperkte houdbaarheid. Wanneer de omstandigheden veranderen hebben we er niets meer aan. Daarom is het belangrijk dat mijn bezoekers oefenen in het stellen van goede vragen.

Niettemin kan het soms belangrijk zijn dat we een oplossing vinden voor een probleem dat we in de loop van de gesprekken tegenkomen.

Een leerling van mij worstelt al jaren met een negatief zelfbeeld. Ze heeft een therapeutisch traject achter de rug voor haar depressieve klachten. In de filosofische praktijk bespreken we haar perfectionisme en haar drang om over alles controle te hebben. Na een aantal gesprekken blijkt dat haar perfectionisme zo ver gaat dat ze geen werk meer inlevert op school. Ze wil graag over naar de volgende klas maar weet niet hoe ze het moet aanpakken.

Op dat moment pauzeren de filosofische gesprekken en werken we heel praktisch aan een oplossing. We kijken welke kleine stappen ze kan zetten zodat ze successen kan ervaren en het vertrouwen krijgen dat ze het kan. Ook kunnen we werken aan een betere planning en een effectieve studieaanpak.

Wanneer dat achter de rug is kunnen we verder met onze gesprekken. Immers, de vraag is blijven liggen: Wat is perfect? ofwel: Wat betekent het begrip ‘perfect’? en alle vragen die daar weer uit volgen.

Ik heb als coach van talentvolle leerlingen veel ervaring met jongeren bij wie het nog niet lukt om op school te presteren op hun niveau. Jongeren die bij mij in de praktijk komen kan ik met een oplossingsgerichte aanpak helpen bij problemen als uitstelgedrag, slechte planning en gebrek aan motivatie op school. Die kunnen met die aanpak in korte tijd grote stappen vooruit maken.

Maar ook hier geldt dat het niet in de eerste plaats om de oplossing gaat maar om goed leren denken en inzicht krijgen in de eigen aannames en vooronderstellingen die hebben geleid tot onderpresteren, perfectionisme of uitstelgedrag.