Organisaties

Is dit wat ik wil? Is dit wat wij willen? Wat willen we eigenlijk? Wat vinden we belangrijk? Waar willen we naar toe? Waarom doen we dit?

Bij veel organisaties, in het onderwijs, de zorg, dienstverlening, bedrijven, zijn de missie en visie veranderd in ‘papieren tijgers’, stukken papier die geduldig ergens in een la liggen wachten tot een toezichthouder of inspecteur er naar vraagt. Niemand weet meer wat er op staat en de dagelijkse praktijk staat ver af van al die mooie woorden die iemand ooit heeft opgeschreven.

Vaak doe je dingen zonder je af te vragen waarom. Je vraagt je zelden af of wat je doet bijdraagt aan je doel. Of dat het zelfs het doel in de weg staat. Je doet de dingen in de veronderstelling dat het nou eenmaal zo moet. “Regels zijn Regels,” “Het moet van de Directie,” “… van het Bestuur,” “… van de Toezichthouder/Inspectie,” “… van het Ministerie,” “De Klant wil het” enzovoort.

Zo’n instelling zou je ‘vrijwillige slavernij’ kunnen noemen. Of slachtofferschap. Daarbij neem je niet zelf de verantwoordelijkheid voor je handelen, maar legt die bij een hogere autoriteit. Dat heeft voordelen; je hoeft niet zelf na te denken over wat je moet doen en als het fout gaat is het niet jouw schuld. De nadelen zijn: ontevredenheid over je werk, gebrek aan autonomie, niet serieus genomen worden, geen ruimte voor creativiteit.

Iedereen kan kiezen om slachtoffer te zijn en in vrijwillige slavernij leven, of verantwoordelijkheid te nemen. Daarbij kunnen vragen van een onbevangen buitenstaander de keuze makkelijker maken.

socratische dialoog

Mijn aanpak kan je organisatie een nieuw elan geven. Ik introduceer Verwondering. Ik luister, geef geen oordeel of advies, stel lastige vragen: Wat? Waarom? Waartoe? Je gaat op een nieuwe manier kijken naar wat je altijd hebt gedaan. Je stelt vragen over wat vanzelfsprekend is. Je denkt na over je waarden. Je krijgt een scherper inzicht in je doelen. Je stopt met alles wat daaraan niet bijdraagt. Je krijgt meer plezier in je werk.

Gesprekken met teams of groepen medewerkers hebben de vorm van een Socratische dialoog over een gezamenlijk thema, bijvoorbeeld ‘Onze Waarden’, of ‘Ons Doel’. Het is een denkgesprek waarbij we als groep vragen over het thema onderzoeken.

De spelregels zijn onder andere:

  • geen aannames hebben, je eigen zekerheden bevragen en je eigen oordeel uitstellen;
  • zélf denken en je niet baseren op wat je hebt gehoord of gelezen, of op wat anderen denken; en
  • oprecht nieuwsgierig zijn naar wat anderen te zeggen hebben.

Omdat de deelnemers leren goed naar elkaar te luisteren in plaats van elkaar met argumenten te overtuigen, ontstaat er al snel een groepsgevoel dat de onderlinge sfeer en samenwerking ten goede komt. Zonder (voor)oordeel, aannames en zekerheden leren denken bevordert de creativiteit. Er ontstaat een veilig klimaat waarin medewerkers en leidinggevenden zich vrij voelen feedback te geven en te ontvangen.

een-op-een gesprek

Voor individuele begeleiding van medewerkers en leidinggevenden bied ik filosofische gesprekken in mijn praktijk aan. Hoe die gesprekken verlopen en wat je ervan kunt verwachten, kun je hier lezen.

Voor een offerte of informatie graag het contactformulier invullen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.