Helemaal opgeladen en geïnspireerd ben ik vanmiddag thuis gekomen van een intensieve filosofische zomerschool. Afgelopen week heb ik me met tien collega’s teruggetrokken in een klooster in Egmond, Monasterium Lioba. Onder leiding van Harm van der Gaag, bij wie we allemaal de opleiding hebben gevolgd, lazen we filosofische teksten en oefenden gesprekken met elkaar. Dit maakt deel uit van de nascholing die we doen om scherp te blijven en onze praktijk uit te mogen voeren.
Ook een filosofisch practicus moet af en toe naar school om zich verder te bekwamen in het voeren van gesprekken en zich te verdiepen in de theoretische achtergrond van het vak. Wie lid wil blijven van het Gilde en zijn of haar praktijk wil uitoefenen moet jaarlijks voldoende uren besteden aan supervisie, intervisie en theoretische verdieping. Zo kunnen we de kwaliteit van ons werk waarborgen.
De ochtenden begonnen met een theoretische inleiding over aspecten van de filosofische praktijk. We dachten na over vragen als: Wat is wijsheid? Wat is waarheid? Wat is verstand en wat is Rede en welke rol spelen die in onze praktijk?
Daarna volgde een stoelendans, zoals wij dat noemen: een van ons gaat zitten in de stoel van de bezoeker met een probleem of een kwestie. Gedurende 40 minuten nemen vijf collega’s om de beurt de rol van practicus waar en werken samen met de bezoeker toe naar een vraag die thuis nader kan worden onderzocht. De anderen luisteren en kijken mee en na afloop analyseren we gezamenlijk het gesprek. Tijdens de opleiding hebben we dit tientallen keren geoefend, maar ook daarna is het belangrijk om onszelf scherp te houden en onze vaardigheid in de gespreksvoering aan te scherpen.
De middagen besteedden we aan het lezen van inleidingen en teksten van verschillende filosofen – Socrates, Plato, Aristoteles, Spinoza en Hegel. Het is niet de bedoeling dat we de bezoekers in onze praktijk lastig vallen met deze oude denkers. De gesprekken zijn de weerslag van 2500 jaar filosoferen vanaf de oude Grieken tot vandaag. In onze spreekkamer passen we een manier van kritisch vragen stellen over zekerheden en vooronderstellingen toe, die in al die eeuwen verder ontwikkeld is. Het is heel goed mogelijk om een reeks gesprekken te voeren waar deze namen niet een keer voorbijkomen. Onze bezoekers sporen we aan hun eigen denken te ontwikkelen, niet om Plato te imiteren.
De Verwondering 
Plaats een reactie